Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Σ ευχαριστώ για όλα!

Είναι εκείνη που σε κράτησε από το χέρι και μαζί της έκανες τα πρώτα σου -αβέβαια ακόμη-βήματα. Είναι ένας πολύ σημαντικός άνθρωπος στη ζωή σου, είναι η μαμά σου.
Σίγουρα θα υπάρξουν στιγμές που θα διαφωνήσεις ή και θα μαλώσεις μαζί της, συνήθως για ασήμαντα πράγματα. Όπως για παράδειγμα λόγω της επιμονής της με την καθαριότητα ή λόγω της υπερπροστατευτικότητάς της. Ενδεχομένως να φτάσεις στο σημείο να μην επιθυμείς να της μιλήσεις, κάποιες φορές. Δε γίνεται όμως σε καμία περίπτωση να της κρατήσεις κακία. Διότι το ξέρεις καλά πως η αγάπη της για σένα είναι αγνή και ανιδιοτελής και ότι όποτε τη χρειάζεσαι είναι πρόθυμη να σε ακούσει χωρίς κριτική διάθεση, δίνοντας μια λύση στα προβλήματα που αντιμετωπίζεις. Ακόμη κι όταν δεν της εκμυστηρεύεσαι κάποιο ζήτημα που σε βασανίζει, αυτή αμέσως το καταλαβαίνει και φυσικά δείχνει κατανόηση χωρίς να σε φέρει σε δύσκολη θέση. Αρκεί απλώς ένα βλέμμα τρυφερό και μια αγκαλιά για να απαλύνει τον πόνο σου.
Πώς θα μπορούσες να ξεχάσεις, επίσης, όλες εκείνες τις φορές που αρρώσταινες και στεκόταν στο πλάι σου ανήσυχη και ξάγρυπνη, μέχρι να πέσει ο πυρετός σου και τις απανωτές κλήσεις που έβρισκες στο κινητό σου όταν αργούσες να επιστρέψεις από κάποια βραδινή έξοδο; Έχετε περάσει τόσο πολλά μαζί και καθώς ενηλικιώνεσαι και αρχίζεις να συνειδητοποιείς το μεγαλείο της ψυχής της, αισθάνεσαι την ανάγκη να της πεις ένα ευχαριστώ για όλα όσα σου έμαθε και συνεχίζει να σου μαθαίνει στην πορεία της ζωής σου.
Παρότι ξέρεις πως δε ζητά αναγνώριση για τους κόπους της και ότι το πιο σημαντικό πράγμα για μια μητέρα, είναι απλώς να βλέπει το παιδί της αληθινά ευτυχισμένο. Όσα χιλιόμετρα μακριά της κι αν βρίσκεται. Γιατί έρχεται κάποτε και η στιγμή του αναγκαίου αποχωρισμού, καθώς εσύ θα πρέπει να εγκαταλείψεις για πρώτη φορά την οικογενειακή εστία και να ταξιδέψεις σε μία άλλη πόλη, προκειμένου να πραγματοποιήσεις τα όνειρα και τους στόχους σου. Αυτή είναι μία κατάσταση την οποία δε θα αποδεχτεί με ευκολία. Γιατί παρατηρεί ότι έχεις μεγαλώσει πια και φοβάται πως, τώρα που θα μάθεις να ζεις μακριά της και να διαχειρίζεσαι τα προβλήματα χωρίς τη δική της βοήθειά, δε θα την έχεις ανάγκη όπως παλιά. Κι η αλήθεια είναι πως, εξαιτίας των νέων ευθυνών που είχες επωμιστεί, ίσως να μην αναζητούσες και τόσο πολύ τη μαμά σου. Δεν της τηλεφωνούσες ούτε και την επισκεπτόσουν, πλέον, συχνά, θεωρώντας δεδομένη την παρουσία της.
Όπως όμως μεγαλώνεις εσύ, έτσι μεγαλώνει κι αυτή και δε θα βρίσκεται, δυστυχώς, για πάντα εκεί. Γι' αυτό μη λησμονείς όλες τις θυσίες και τους κόπους που κατέβαλλε για να σε μεγαλώσει αλλά και το πόσο δύσκολος είναι ο ρόλος που έχει αναλάβει. Ας πούμε, λοιπόν, ένα μεγάλο ευχαριστώ στις μαμάδες μας που ήταν, είναι και θα είναι για πάντα δίπλα μας, αψηφώντας όλες τις αντιξοότητες.

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Είναι εύκολο να κρίνεις


Σου είναι εύκολο να με κοιτάς στον δρόμο και επειδή δεν είμαι σαν και σένα ή δεν λειτουργώ με βάση την δική σου λογική να με κρίνεις. Σου είναι εύκολο να με κατηγορείς γιατί δεν έπραξα με τον ίδιο τρόπο που πράττεις και εσύ.
Δεν δέχεσαι την κριτική για τον εαυτό σου, αλλά σου είναι εύκολο να κάνεις οποιαδήποτε κριτική στους άλλους. Πιστεύεις ότι σε αυτό που με κρίνεις αρνητικά είσαι καλύτερος από εμένα. Με ποια βάση; Επειδή στο είπαν ή επειδή το πιστεύεις;
Αλλά ας πούμε ότι όντως είσαι καλύτερος από εμένα σε αυτό που με κρίνεις αρνητικά! Ποιος σου είπε ότι θα έπρεπε να είμαστε ίδιοι; Κι αν εγώ έμπαινα στην διαδικασία να κάνω αυτό που κάνεις εσύ σε μένα, πόσο στοίχημα πας ότι θα βρω και γω πολλά που τα κάνω καλύτερα από εσένα;
Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι το ποιος είμαι εγώ που θα κρίνω αν κάνεις καλά κάτι ή όχι. Με την ίδια λογική όμως, ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις εμένα;
Με γνωρίζεις; Ακόμα κι αν με γνωρίζεις, δεν έχουμε τα ίδια βιώματα. Δεν μεγαλώσαμε το ίδιο. Δεν πέρασες ότι πέρασα, δεν έζησες ότι έζησα. Δεν είσαι εγώ!
Αλλά με αυτό που κάνεις με βάζεις στον πειρασμό δυστυχώς να πω και εγώ κάτι για σένα. Για να μπαίνεις στην διαδικασία να ασχολείσαι με αυτό που θεωρείς πως δεν κάνω καλά, προφανώς είσαι κάποιος που νιώθεις καλά με το να δείχνεις τα ελαττώματα των άλλων. Κατά πόσο βέβαια είναι ελάττωμα αυτό που εσύ μου καταλογίζεις μπορεί να είναι καθαρά υποκειμενικό.
Αν για σένα είμαι τρελή επειδή μου αρέσει να φέρομαι αυθόρμητα και τρελά στην ζωή μου, ίσως είναι ο τρόπος μου για να την αντιμετωπίσω. Αν αυτό εσένα σου φαίνεται ελάττωμα με την ίδια λογική θα έπρεπε να θεωρώ εσένα ανισόρροπο που λειτουργείς μόνο με την λογική σε καθημερινή βάση.
Αν είμαι ανάπηρη και δεν μπορώ να περπατήσω, αυτό δεν σε κάνει καλύτερο από εμένα επειδή τα δυο σου πόδια λειτουργούν κανονικά. Η πραγματική αναπηρία δεν βρίσκεται στο σώμα, αλλά στο μυαλό. Κι αν κάποιος απ' τους δυο μας θα έπρεπε να κατοχυρώσει το χαρακτηριστικό «ανάπηρος» μάντεψε ποιος από τους δυο μας θα έπρεπε να το κατέχει. Αλλά και πάλι δεν είμαι εγώ αυτός που θα το κρίνει.
Ήρθαμε σε αυτόν τον κόσμο έχοντας τα ίδια δικαιώματα. Όλοι μας είμαστε το ίδιο. Είτε είμαι ψηλός, κοντός, εύσωμος, αδύνατος, όμορφος, άσχημος... Δεν ξέρω σε ποιο σημείο της ιστορίας σου, σου είπαν ότι είσαι καλύτερος από μένα ή από τον οποιοδήποτε, αλλά δεν είσαι!
Κρίνεις εσύ εμένα; Γιατί; Με ποιο δικαίωμα; Ποιος σου έδωσε το προνόμιο να κρίνεις; Και αντί να ασχολείσαι με το τι κάνω εγώ, γιατί δε ρίχνεις μια ματιά στον καθρέφτη σου να κρίνεις εσένα για το τι κάνεις σωστό ή λάθος;
Σε νοιάζει με ποιον βγήκα; Με ποιον κοιμήθηκα; Τι έφαγα; Τι ρούχα φορούσα χτες; Γιατί; Δεν έχεις να ασχοληθείς με τίποτα άλλο, ή μήπως τελικά είμαι τόσο σημαντική για σένα και δεν θες να το παραδεχτείς;
Κοίτα φίλε μου εγώ δεν θα σε κρίνω γιατί δεν είμαι άξιος να κρίνω κανέναν. Τώρα γιατί εσύ θεωρείσαι πιο άξιος από εμένα μόνο εσύ το ξέρεις, αλλά και πάλι δεν το λέω και με σιγουριά. Παρόλα αυτά, θα σου πω το εξής...

Καλύτερος δεν είναι κανείς από κανέναν. Αλλά με αυτό που κάνεις ένα είναι σίγουρο. Ότι με κάνεις να φαίνομαι ανώτερη από ...εσένα !!!

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Ο καλύτερός μου φίλος!

Οι περισσότερες γυναίκες, θα σου πουν πως ο σημαντικότερος άντρας στη ζωή τους, είναι ο πατέρας τους! Κάποιες άλλες όμως, λιγότερες μεν αλλά όχι αμελητέες, θα σου μιλήσουν για τον αδερφό τους.
Θα σου πουν για τα μυστικά που τους εμπιστεύτηκαν και τα κράτησε για πάντα κι άλλες χιλιάδες ιστορίες..
Γιατί όμως είναι ο αδερφός τόσο σημαντικός; Τι είναι αυτό που κάνει τη σχέση αυτή τόσο μοναδική;
1. Είναι αυτές οι συζητήσεις που κρατάνε για πάντα!
Για ότι κι αν τον ζαλίζεις, για τα προβλήματά σου, για να θυμηθείτε το παρελθόν ή να γελάσετε μαζί, μπορεί να μείνει μαζί σου μέχρι τα ξημερώματα, κι όσο θα προχωράτε την κουβέντα τόσο θα περνάτε καλά!
2. Σ’αγαπάει χωρίς όρους και όρια!
Οι γονείς σου σε αγαπάνε και το ξέρεις. Αλλά η αλήθεια είναι πως αν ήξεραν τι κάνεις στην ζωή σου, μπορεί και να μην σου ξαναμιλούσαν, μη γελιόμαστε. Ο αδερφός σου, όμως, τα ξέρει όλα. Ό,τι έχεις κάνει. Ό,τι κάνεις, το ξέρει. Μπορεί να σε καλύψει, μπορεί να σε μαλώσει, μπορεί να σου θυμώσει αλλά η αγάπη του είναι αδιαπραγμάτευτη!
3. Θα σε καλύπτει πάντα και θα φυλάει τα νώτα σου!
Πολλές φορές ο αδερφός σου έχει τον ρόλο του προστάτη και σωματοφύλακα, γιατί είναι πάντα έτοιμος να σε βοηθήσει με ένα νεύμα.Είναι πάντα ο ιππότης σου!!
4. Οι καλύτερες μνήμες σου έχουν πάντα τον αδερφό σου!
Η παιδικότητά σου, η εφηβεία σου, οι μνήμες σου, τον περιλαμβάνουν. Είναι εκείνος που έπαιζε μαζί σου για ώρες, που παίζατε ξύλο και πεθαίνατε στο γέλιο, που λιώνατε μαζί βλέποντας τα Σ/Κ κινούμενα σχέδια και που σε όποια σας σκανταλιά ήταν πάντα εκεί να βάλει το κερασάκι στην τούρτα.
5. Ακόμα κι έχετε να μιλήσετε μήνες (πράγμα σχεδόν αδύνατο) μπορείτε να πιάσετε την κουβέντα από εκεί που την αφήσατε!
Δεν είναι πρόβλημα αν μένετε μακριά και χαθήκατε για λίγο ή αν η καθημερινότητά σας έχει ρουφήξει. Μπορείτε με το που θα συναντηθείτε να πιάσετε την κουβέντα από εκεί που την αφήσατε! Γιατί μπορεί να καταλάβει ο ένας για τον άλλο, πως η καθημερινότητα είναι δύσκολη και απαιτητική. Κι αν μην τι άλλο ξέρει πως στα δύσκολά σου θα τον αναζητήσεις. Και τότε θα του τα πεις όλα..
6. Ξέρει τον τρόπο να σε κάνει να γελάσεις.
Μεγαλώσατε μαζί. Έχει επηρεάσει το χιούμορ σου κι έχεις επηρεάσει το δικό του. Έχετε αστεία που τα καταλαβαίνετε μόνο οι δυο σας. Μπορεί να σε κάνει να λυθείς στα γέλια με μια λέξη! Ακόμα και με μια γκριμάτσα, ακόμα κι αν κανείς γύρω σας δεν μπορεί να καταλάβει τι το αστείο έχει γίνει και γελάτε μόνο εσείς οι δυο.
7. Θα προστατεύσει τα μυστικά σου.
Ξέρει, αν όχι όλες, τις περισσότερες ντροπιαστικές, γελοίες κι εξευτελιστικές στιγμές σου. Δεν έχει κανένα πρόβλημα να σε κάνει να τις θυμάσαι και να σε εκβιάζει για να πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι, αν και πλέον το παίρνει ούτως ή άλλως γιατί σε περνάει 3 κεφάλια. Αλλά αν τολμήσει κανείς άλλος να το κάνει, θα σε υπερασπιστεί. Απόλυτα και ουσιαστικά.
8. Η συμβουλή σου είναι σημαντική.
Όσο κι αν απολαμβάνει να σε πειράζει και να σου σπάει τα νεύρα, είναι ο αδερφός σου και σε αγαπάει. Σέβεται κι εκτιμάει την γνώμη σου. Τη μετράει πάντα περισσότερο από οποιουδήποτε άλλου όταν πρέπει να πάρει τις αποφάσεις του.
9. Ήταν ένας από τους καλύτερους συγκάτοικους.
Μπορεί να μισούσατε ο ένας τον άλλο όταν μοιραζόσαστε το ίδιο δωμάτιο και ενίτε και το ίδιο σπίτι,αλλά θα σου λείπουν πάντα οι σκανταλιές, τα αστεία σας και οι φορές που κάλυπτε ο ένας τον άλλο.
10. Έχετε έναν δικό σας, ολόδικό σας κώδικα επικοινωνίας.
Εσύ κι ο αδερφός σου μπορείτε να κάνετε ολόκληρη συζήτηση χωρίς καμία λέξη, μόνο με μορφασμούς, γκριμάτσες κιι άηχες εκφράσεις, που κανείς γύρω σας δεν μπορεί να αποκωδικοποιήσει. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει, ούτε ακόμα κι οι γονείς σας που σας βλέπουν τόσα χρόνια να το κάνετε.
11. Θα κάνει πάντα την προσπάθειά του για σένα.
Αν νιώθεις πεσμένη και το πεις στον αδερφό σου, το πρώτο που θα σε ρωτήσει θα είναι τι μπορεί να κάνει για να χαμογελάσεις. Από το να τσακιστεί να έρθει μέχρι το να σου μιλάει με τις ώρες στο τηλέφωνο κάτι που κανονικά το μισεί και το ξέρεις. Δεν θα σε αφήσει μέχρι να νιώσει πως είσαι καλά. Και θα κάνει τα πάντα μέχρι να βεβαιωθεί πως είσαι καλά!
Είναι αυτή η ανεκτίμητη σχέση που θα έχεις πάντα με τον αδερφό σου. Γεμάτη από στιγμές και μνήμες. Και αγκαλιές και χάδια και μυστικά. Δάκρυα που σου σκούπισε....
Αν ο πατέρας σου θα είναι πάντα ο βασιλιάς σου, ο αδερφός σου θα είναι ο πρίγκιπας σου!


Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Βάλε στόχους!!!

Καθ όλη τη διάρκεια ζωής μας κάνουμε όνειρα. Κάποια θα έλεγε κανείς πως είναι εύκολο να πραγματοποιηθούν, κάποια άλλα αγγίζουν τα όρια της τρέλας και άλλα της επιστημονικής φαντασίας. Με κάποια νομίζουμε πως θα γίνουμε ευτυχισμένοι κι όταν έρχεται η ώρα που επιτέλους βιώνουμε αυτό, που κάποτε είχε χώρο μόνο στη φαντασία μας, νιώθουμε άδειοι.
Γι' αυτό είναι απαραίτητο κάποιος να είναι πολύ προσεκτικός τι εύχεται αλλά και τι νομίζει ότι θέλει. Τα όνειρα που κάνουμε δεν είναι τίποτα άλλο παρά στόχοι. Κάποιοι δύσκολοι, επίπονοι. Άλλοι πιο εύκολοι απ' ότι νομίζαμε και περιμέναμε. Ο κάθε στόχος είναι δυνατός, αν υπάρχει ισχυρό κίνητρο. Κι αν πραγματικά θες να επιτευχθεί πρέπει να μην αφήνεις τις παρασπονδίες να σε ξελογιάζουν.
Σταμάτα επιτέλους να παραπονιέσαι για το σώμα σου και τα κιλά που έχεις βάλει. Κουράστηκες κι εσύ ο ίδιος να ακούς τον εαυτό σου. Κάθε Σαββατοκύριακο η ίδια ατάκα: «Από Δευτέρα θα ξεκινήσω δίαιτα».
Πόσες Δεύτερες πέρασαν κι εσύ δεν άρχισες; Πόσες Τρίτες και Τετάρτες ήρθαν για να σου χαλάσουν το διατροφικό πρόγραμμα που είχες ξεκινήσει κι εσύ τις άφησες; Κάθε φορά που αποφασίζεις να το ράψεις, οι πειρασμοί λες και διαμαρτύρονται κι έρχονται όλοι μαζί. Μην τους αφήσεις. Δε βαρέθηκες πια ν' αφήνεις κάθε φορά στη μέση αυτά που ξεκινάς; Σκέψου πως είναι ένα στοίχημα που βάζεις με τον ίδιο σου τον εαυτό.
Σταμάτα να αναβάλεις τις δουλειές που έχεις να κάνεις. Μην τα αφήνεις όλα τελευταία στιγμή. Γιατί να τρέχεις, ν' αγχώνεσαι και να δίνεις αφορμές; Το ξέρω, βαριέσαι αλλά σκέψου πως είσαι αναγκασμένος να κάνεις ορισμένα πράγματα. Καλύτερα λοιπόν να τα κάνεις με όρεξη, παρά βρίζοντας την τύχη σου.
Δε θέλεις να διαβάσεις, δε θέλεις να πας στη δουλειά, βαριέσαι να βγάλεις το σκύλο βόλτα νυχτιάτικα, να πλύνεις τα πιάτα, να απλώσεις. Όλοι βαριούνται, αλλά σκέψου πόσο σίγουρος νιώθεις με τον εαυτό σου, όταν έχεις διαβάσει ή το πόσο ξεσκάς όταν περπατάς μέσα στη νύχτα. Ή εκείνη τη στιγμή που κάθεσαι στον καναπέ, τι ανακούφιση νιώθεις που βλέπεις το σπίτι σε μια τάξη.
Και τέλος; Σταμάτα να φοβάσαι τον έρωτα. Έχει περάσει πολύς καιρός που είσαι μόνος σου. Δε βαρέθηκες να βολεύεσαι σε δανεικά σεντόνια; Πληγώθηκες τότε, ναι. Μα αυτό δεν πάει να πει πως πρέπει να χάσεις την πίστη σου στους ανθρώπους. Σε κανέναν να μην επιτρέπεις να σου δημιουργεί φόβο. Αν κάποιος μπορεί να σε κάνει να φοβάσαι αυτός είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Κι ακόμη και σ' αυτόν να μην το επιτρέπεις.
Τίποτα δεν είναι ανέφικτο στον πλανήτη που γεννήθηκες και ζεις. Σήκωσε τα βλέφαρα σου, ρίξε μια ματιά γύρω σου και θα δεις πως τα περίεργα είναι περισσότερα από τα δήθεν φυσιολογικά. Ζήσε τη ζωή σου όπως εσύ την ονειρεύτηκες και μην υψώνεις τείχη.

Και να θυμάσαι πως όταν θα έρθει η ώρα της επιτυχίας και δεις όλους σου τους στόχους να πραγματοποιούνται, οφείλεις να μην είσαι μόνος. Γιατί κανένα όνειρο και κανένας στόχος δεν έχει αξία, αν δεν έχεις άτομα να μοιραστείς τη χαρά σου.

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Οι λάθος φίλοι!!..

Οι άνθρωποι περνούν καλά, φωνάζουν, τραγουδούν, κλαίνε, πονάνε. Θα μπορούσε κανείς, να τους παρομοιάσει, μ' ένα ποτήρι που μέσα έχει αλκοόλ. Στις χαρές χαμογελαστοί πίνουν και χορεύουν. Στις λύπες σιωπηλά και μελαγχολικά πίνουν για να ξεχάσουν. Τι μένει; Γυαλί. Μια γυάλινη ψυχή, αυτό έχουν μέσα τους. Το χείριστο μ' αυτό το υλικό είναι πως όσο κι αν το προσέχεις σπάει πολύ εύκολα. Το μέσα μας είναι γυαλί που το εμπιστευόμαστε σε ξένα χέρια. Θα είναι άραγε προσεκτικοί αυτοί που θα έρθουν; Θα το εκτιμήσουν; Θα το κατανοήσουν ή μήπως βολεύει περισσότερο να υπεκφεύγουμε σε αναίμακτες καταστάσεις χωρίς κανένα ρίσκο;
Το ένα ψέμα φέρνει τ' άλλο, λένε. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα λάθη. Μ' ένα μαγικό τρόπο ένα λάθος αρκεί για να φέρει ένα τεράστιο μπούμερανγκ. Λάθη, λάθη, λάθη. Να τ' αγαπάς τα λάθη σου. Ξέρω, όταν τα σκέφτεσαι σε πονάνε. Μα σ' εκείνα χρωστάς ό,τι σωστό γνωρίζεις τώρα. Εκείνα μόνο μπορούν να σε κάνουν να δεις καθαρά. Να μετανιώσεις, να τρέξεις μπροστά ή πίσω.
Δε συμβαίνει, όμως, το ίδιο και με τους λάθος ανθρώπους. Εκείνοι είναι σαν μια ευθεία γραμμή. Δεν έχουν καμία αρχή και συνάμα κανένα τέλος. Χαμαιλέοντες που παίρνουν πάμπολλες μορφές, τους αρέσει να μεταμφιέζονται σε φίλους μα η αγαπημένη τους στολή είναι εκείνη του «ανθρώπου» σου. Ναι, στο λάθος σημείο και τη λάθος στιγμή.
Άνθρωποι που ποτέ δεν πίστεψαν σε σένα, που ξέχασαν να σου πουν πόσο όμορφος άνθρωπος ήσουν τότε.Που σε πλήγωσαν με τα λόγια τους, που δεν κατάλαβαν ποτέ τι είναι σημαντικό για σένα και τι όχι. «Δεν τους τα έμαθαν σωστά, τους διακατέχουν συμπλέγματα κατωτερότητας, έχουν περάσει πολλά κι έχουν πονέσει πολύ» θα έλεγε κάποιος τρίτος που θα ήθελε να τους δικαιολογήσει. Και τι με αυτό; Ξέρεις πόσα κουβαλάμε εμείς οι υπόλοιποι και πόσα είναι κείνα που κρύβουμε πίσω από ένα χαμόγελο; Στα κομμάτια να πάνε! Εμείς μάθαμε, εκείνοι γιατί ακόμη όχι ;
Θα σου πουν πως δεν μπορείς, θα σου κόψουν τα φτερά καθώς και κάθε ενθουσιασμό. Ξέρεις δε θέλουν να σε δουν να το κάνεις εκείνο το δύσκολο. Είναι αυτοί που θα ουρλιάξουν πως τα πράγματα δεν είναι όπως νομίζεις. Το νου σου, όμως, τα πράγματα είναι ακριβώς όπως τα αντιλήφθηκες. Ζηλεύουν ακραία καθώς μέσα τους φοβούνται μη τους κάνεις αυτά που εκείνοι κάνουν σ' εσένα.Παράπονα, γκρίνιες και κριτική σε όλους.
Όταν περιβάλλεσαι από τέτοια λάθος άτομα, μην περιμένεις να συμβούν σωστά πράγματα στη ζωή σου. Είναι σαν την ανεμοβλογιά που δεν έχεις περάσει αυτοί οι άνθρωποι. Σε κολλάνε μ' όλες τις έννοιες. Σήκωσε τα τείχη και συνέχισε όπως εσύ είχες μάθει τόσο καιρό που περπατούσες μόνος. Εσύ βρίσκεσαι ήδη στο δρόμο για εκεί που θες να φτάσεις. Αυτοί δεν έχουν ξεκινήσει καν.
Γιατί άραγε ενώνονται άνθρωποι που δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να είναι μαζί; Γιατί επιτρέπεται αυτοί που αγαπιούνται περισσότερο απ' όλους να αλληλοπληγώνονται; Γιατί ο ένας να νιώθει πάντα περισσότερα και γιατί ο άλλος να βουλιάζει στον εγωισμό του; Όταν οι λάθος άνθρωποι, οι άνθρωποι που λανθασμένα βρέθηκαν μαζί, απομακρύνονται ο ένας απ' τον άλλον, τότε τα σωστά πράγματα θ' αρχίσουν να συμβαίνουν. 'Ισως αυτή, εν μέρει, να είναι και η τιμωρία τους.

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

Θα μ'ακολουθήσεις?






Θέλω να μιλήσω σε σένα, όποιος και αν είσαι εσύ, με όποια ιδιότητα βρίσκεσαι στη ζωή μου, είτε είσαι ο σύντροφος μου, είτε είσαι φίλος μου.
Να θυμάσαι πως τη δυνατότητα να είσαι δίπλα μου σε αυτό το ταξίδι που λέμε ζωή, σου την έχω δώσει εγώ. Φαντάσου πως είμαι ένα τρένο που έχω προορισμό το γύρο της ζωής, κι εσύ όπως και όλοι όσοι είναι δίπλα μου, είσαι ένας επιβάτης που θέλεις να έρθεις μαζί μου.
Εσύ λοιπόν διάλεξες αυτή τη διαδρομή κι εγώ σε επέλεξα γιατί πίστεψα σε σένα, πίστεψα πως μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε, να ζήσουμε και να μάθουμε όλα όσα μας προσφέρει αυτό το ταξίδι.
Ευχάριστα ή δυσάρεστα δεν έχει σημασία, θα περπατήσουμε πλάι ο ένας στον άλλον, όχι ο ένας μπροστά και ο άλλος πίσω. Δίπλα-δίπλα για να ξεπερνάμε τα εμπόδια μαζί, με ένα σάλτο.
 Το ταξίδι μας θα είναι μεγάλο, ο καιρός δε θα είναι πάντα με το μέρος μας, θα περάσουμε από δύσκολα μονοπάτια, θα συναντήσουμε βουνά, θάλασσες, αλλά πάνω από όλα θα είμαστε μαζί. Το τρένο πατάει γερά πάνω στις ράγες, μη φοβηθείς από την ταχύτητα, κάποιες φορές θα πηγαίνουμε γρήγορα και κάποιες άλλες πιο σιγά.
Δε θα είμαστε πάντα μόνοι, στο τρένο υπάρχουν κι άλλοι επιβάτες, μερικοί από αυτούς θα μείνουν μαζί μας μέχρι το τέλος, κάποιοι άλλοι θα κατέβουν σε κάποια στάση είτε γιατί κουράστηκαν, είτε γιατί είναι δειλοί ή ακόμα γιατί μπορεί να επιλέξω να το κάνω εγώ η ίδια. Θέλω όμως να ξέρεις τους κανόνες του ταξιδιού πριν ανέβεις, έτσι για να είμαστε εντάξει.
Αν έρθεις μαζί μου τελικά, θέλω να προσπαθήσεις να φτάσεις μέχρι το τέλος. Θέλω να ανέβεις όπως είσαι, χωρίς αποσκευές, χωρίς τίποτα.
Να με εμπιστευτείς. Να με αντέχεις. Να με αγαπάς.
Όταν περάσει ο καιρός, και σε εμπιστευτώ, θα σου δώσω τη δυνατότητα να οδηγήσεις κι εσύ το τρένο, να ξεκουραστώ κι εγώ λιγάκι. Κι εγώ θέλω να με ξεκουράζεις εσύ.
 Κι αν κάτι αλλάξει κι αν κουραστείς από το ταξίδι και θελήσεις να κατέβεις, θέλω να το ξέρω. Μην κρυφτείς πίσω από δικαιολογίες, να έρθεις να σταθείς μπροστά μου, να εξαργυρώσεις το εισιτήριό σου και να κατέβεις όπου εσύ θελήσεις. Με το ζόρι δεν γίνεται τίποτα.
Σου δίνω τη δυνατότητα να ταξιδέψουμε μαζί, να δούμε τον κόσμο, να γελάσουμε, να κλάψουμε, να στεναχωρηθούμε ή να χαρούμε, να χορέψουμε και να αγκαλιαστούμε. Να μεγαλώσουμε και να γεράσουμε μαζί, να γίνουμε όπως εκείνοι οι δύο απίθανοι τύποι στο muppet show o Στάτλερ και ο Γουόλντροφ.
Γι’ αυτό θέλω να το σκεφτείς καλά πριν ανέβεις, ο χρόνος είναι λίγος κι εγώ έχω πολλά που θέλω να δω, πριν φτάσω στον προορισμό μου.



Εσύ!






Ρε ξέρεις τι; Έτσι επειδή δεν στα έχω πει ποτέ αποφάσισα να στα πω τώρα έτσι όπως σε κοιτάω στη θέση του οδηγού.
Δεν είσαι ο τύπος που θα έβλεπα στο δρόμο και θα έμενα με το στόμα ανοιχτό. Δεν είσαι ο τύπος που θα κοιτούσα καν δεύτερη φορά. Θα μου πεις και τότε τι; Σε κέρδισε η προσωπικότητα μου;
Ναι. Μη γελάς. Αλήθεια.
Με κέρδισε αυτή η ατμόσφαιρα που έχεις. Που είναι ελαφριά και βαριά ταυτόχρονα, που το γέλιο είναι λες και σέρνεται μονίμως κάπου πάνω σου.
 Γουστάρω που τα μάτια σου είναι έτσι λίγο πονηρά αλλά πάντα με κοιτούν ευθεία. Και λατρέυω που με κάνεις διαρκώς να γελάω.
Και το αμάξι σου μ`αρέσει.Έλα σοβαρά τώρα.
Μου ανοίγει την όρεξη για ταξίδια και μουσικές και θάλασσα και κρασί. Και εντάξει όσο ρομαντικές και να ακούγονται αυτές οι σκηνές που κάνω στο μυαλό μου είναι όμορφες.
Α! Και σε γουστάρω γιατί δεν σνομπάρεις το ρομαντικό.Ίσα ίσα υποστηρίζεις ότι αυτό λείπει από τον κόσμο. Αλλά είσαι ρεαλιστής. Σκληρός ρεαλιστής. Και μ’αρέσεις επειδή δεν φοβάσαι να πεις τη γνώμη σου, αλλά ούτε φοβάσαι να την αλλάξεις.
Γουστάρω που είσαι αυθόρμητος, που γελάς αληθινά και ξέρεις και να κλαις και να νευριάζεις και να εξελίσσεσαι. Α! Και ναι, μ’αρέσει και που σ’αρέσω.
Πιο πολύ από όλα όμως, μ`αρέσεις γιατί δεν έχουμε ημερομηνία λήξης, γιατί όταν τσακωνόμαστε μου πετάς ένα « η ζωή είναι ωραία »και καταλήγουμε σε ένα κρεβάτι, σε ένα αμάξι, κάπου τέλος πάντων, πιο αγκαλιασμένοι από ποτέ.
Ναι. Μου αρέσεις πολύ!